Δίνω οδηγίες
Κάποια βασικά πράγματα που πρέπει να ξέρουμε όταν δίνουμε οδηγίες σε κάποιον. Ρίξτε μια ματιά και θα κάνουμε μαζί εξάσκηση στην τάξη.
Σήματα οδικής κυκλοφορίας
Για ρίξτε μια ματιά σε μερικά από τα σήματα οδικής κυκλοφορίας που είδαμε σήμερα στο μαθημα. Όταν θα πάμε στο πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής να θυμάστε κάποια. Θα τα ξαναδούμε μεχρι τότε.
Πώς κατασκευάζεται ένα έργο
Μιλήσαμε στη Μελέτη Περιβάλλοντος για τα μεγάλα έργα στην Ελλάδα. Πολλά από αυτά έχουν σχέση με το... νερό! Γέφυρες και φράγματα κυρίως αλλά και υδροηλεκτρικά εργοστάσια. Αναφέραμε αρκετά και εντοπίσαμε σε ποιο γεωγραφικό διαμέρισμα βρίσκονται. Σας υπενθυμίζω πως σαν εργασία την επόμενη φορά εκτός από την περίληψη του μαθήματος στο βιβλίο έχετε να σκεφτείτε και να μας πείτε αν έχετε δει ή χρησιμοποιήσει κάποιο μεγάλο έργο σε κάποια βόλτα σας ή εκδρομή. Ρωτήστε και τους γονείς σας. Αν έχετε και κάποια φωτογραφία να φέρετε ακόμα καλύτερα.
Δείτε εδώ πώς κατασκευάζεται ένα μεγάλο έργο.
Νίκος Γκάτσος
Διαβάσαμε και απολαύσαμε μελοποιημένο το ποίημα " ο εφιάλτης της Περσεφόνης" του Νίκου Γκάτσου. Μιλήσαμε για τον ποιητή από την Αρκαδία. Το ακούσαμε σε δύο εκτελέσεις που σας άρεσαν, τις βάζω και τις δύο να μην είναι κανείς παραπονεμένος!
Η έρευνά σας για το Νίκο Γκάτσο και τους στίχους του που έγιναν τραγούδια, έφερε πολύ ωραία πράγματα! Μπράβο σας. Χάρηκα πολύ που καθίσατε και γράψατε τους στίχους που σας άρεσαν στο τετράδιο και τους διαβάσατε στην τάξη! Εδώ είναι κάποια βίντεο με τα αγαπημένα σας, αυτά που ξεχωρίσατε: "Χάρτινο το φεγγαράκι", "Άσπρο περιστέρι", "Τα δάκρυα του φθινοπώρου", "Τσάμικος", "Κεμάλ".
Ακούστε και διαλέξτε..τη Δευτέρα θα ψηφίσουμε ένα και την Τετάρτη στα εικαστικά θα το φτιάξουμε σε εικόνες δικές μας, ώστε να κάνουμε το δικό μας βίντεο. Χωρίς διαφημίσεις!
Το "χάρτινο το φεγγαράκι" το τραγούδησε στο θέατρο το 1948-49 ("Λεωφορείον ο Πόθος" του Τενεσσι Ουίλιαμς) η Μελίνα Μερκούρη για πρώτη φορά. Έπειτα σε δίσκο το τραγούδησε πρώτη η Νανά Μούσχουρη το 1958.
Δάκρυα του φθινοπώρου
Έτοιμοι και έτοιμες για την ψηφοφορία;
Καλλιπάτειρα
Θυμάστε στην ιστορία την Καλλιπάτειρα, την μόνη γυναίκα που κατάφερε να μπει στο στάδιο στη διάρκεια των Ολυμπιακών αγώνων, μεταμφιεσμένη σε γυμναστή;
Κόρη του ολυμπιονίκη Διαγόρα από τη Ρόδο ήταν. Ήταν ακόμα μητέρα, σύζυγος και θεία ολυμπιονικών, της έδειξαν επιείκεια και δεν την τιμώρησαν.
Χρόνια πολλά μετά, ο Λορέντζος Μαβίλης (1860-1912) έγραψε ένα σονέτο* για εκείνη.
«Αρχόντισσα Ροδίτισσα, πώς μπήκες;
Γυναίκες διώχνει μια συνήθεια αρχαία
εδώθε». – «Έχω ένα ανίψι, τον Ευκλέα,
τρία αδέρφια, γιό, πατέρα Ολυμπιονίκες·
να με αφήσετε πρέπει, Ελλανοδίκες,
και εγώ να καμαρώσω μέσ' στα ωραία
κορμιά, που για το αγρίλι του Ηρακλέα
παλεύουν, θιαμαστές ψυχές αντρίκειες.
Με τες άλλες γυναίκες δεν είμαι όμοια·
στον αιώνα το σόι μου θα φαντάζη
με της αντρειάς τα αμάραντα προνόμια.
Με μάλαμα γραμμένος το δοξάζει
σε αστραφτερό κατεβατό μαρμάρου
ύμνος χρυσός του αθάνατου Πινδάρου».
* σονέτο: Το σονέτο είναι ένα ποιητικό είδος που ακολουθεί μία σταθερή στιχουργική μορφή. Αποτελείται από 14 στίχους, γι’ αυτό συχνά αποκαλείται και δεκατετράστιχο. Εμφανίστηκε στην Ιταλία τον 13ο αι. και στη συνέχεια εξαπλώθηκε στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Η κούπα του Πυθαγόρα
Δείτε ένα βίντεο για την κούπα του Πυθαγόρα την οποία είδαμε και μαζί στην τάξη . Το βίντεο είναι μια εργασία ενός μαθητή της Β λυκείου.
Ενδιαφέρον;
Το μυστικό είναι στην πίεση του αέρα (ατμοσφαιρική πίεση τη λέει η επιστήμη της Φυσικής) πάνω στο νερό! Κοίτα να δεις δύναμη ο αέρας..και δεν του φαίνεται!
Παγκόσμια ημέρα για τα δικαιώματα του παιδιού
20 Νοεμβρίου. Σαν σήμερα το 1989 στον ΟΗΕ (Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών) υπογράφτηκε από 191 χώρες μέλη η Σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού και από τότε η μέρα αυτη γιορτάζεται σαν η παγκόσμια ημερα για τα δικαιώματα του παιδιού. Αν και οι μεγάλοι αποφάσισαν και υπέγραψαν για τα διακαιώματα των παιδιών, πολλά παιδιά σε ολο τον πλανητη υποφέρουν από ασθένειες, υποσιτισμό και τραυματισμούς πολέμου. Πώς γίνεται αυτό;
Δείτε εδώ με απλά λόγια τα δικαιώματα του παιδιού:
Κι ένα πολύ όμορφο βίντεο, μια εργασία συμμαθητών σας Δ τάξης στην Ερμούπολη της Σύρου.
Μπαομπάπ...(τι λέξη!)
Η συμμαθήτριά μας μας διάβασε ένα αγαπημένο της σημείο απο τον μικρό πρίγκηπα του Αντ.Σεντ Εξυπερύ...εκείνο με τα μπαομπαμπ που γεμίζουν τον μικρό πλανήτη... Ρωτήσατε τι δέντρα ειναι αυτά. Είπαμε πως φυτρώνουν στην Αφρική, αλλα η εγκυκλοπαίδεια λεει πως βρίσκονται και στην Αυστραλία. Το όνομα του δέντρου είναι "Ανδασονία" (!) .Δείτε τα γιατί σαν δροσοσταλίδες που είστε μπορεί να χρειαστεί να τα ποτίσετε!
Η Αδανσονία είναι γένος φυτών της οικογένειας των Βομβυκοειδών (Bombacaceae) με περίπου 10 είδη που βρίσκονται σε περιοχές της Αφρικής και της Αυστραλίας
Το πιο σημαντικό είδος είναι το δένδρο μπαομπάμπ (χιλιόχρονο δένδρο, επιστημονική ονομασία Adansonia digitata), ένα περίεργο φυτό με πολύ παχύ κορμό που φτάνει σε διάμετρο και τα 12 μέτρα. Στους κορμούς των δένδρων αυτών οι ιθαγενείς κατασκευάζουν κατοικίες. Στη κορυφή του τα κλαδιά είναι πολύ μικρά σε σχέση με τον κορμό.
Η ονομασία Αδανσονία δόθηκε από τον Γάλλο βοτανικό Μισέλ Αντανσόν που πρώτος ανακάλυψε το είδος, το 1724.
Οι καρποί του δένδρου μπαομπάμπ είναι ξυλώδεις σε μορφή πεπονιού, οι σπόροι χρησιμοποιούνται κατά της δυσεντερίας και ο φλοιός του δένδρου δίνει ίνες που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή
σχοινιών. Ο χυμός τους δε, χρησιμοποιείται στην παρασκευή αλκοολούχου
ποτού.
Σκέψεις για το νερό...
Ξεκινήσαμε στην ευέλικτη ζώνη μια εργασία με τίτλο "Τρέχει...τρέχει..το νερό;"
Σκοπός μας είναι να καταλάβουμε τη σημασία και την αξία του νερού για τον άνθρωπο, να γνωρίσουμε και να κατανοήσουμε το πρόβλημα έλλειψης νερού στον πλανήτη μας και να σκεφτούμε τι μπορούμε να κάνουμε εμείς τα παιδιά για αυτό.
Η πρώτη μας μικρή εργασία είχε τίτλο "Σκέψεις για το νερό". Κάναμε ένα μεγάλο κύκλο και ο καθένας έγραψε σε ένα μικρό χαρτάκι μια λέξη ή φράση που σκέφτεται όταν ακούει τη λέξη "νερό". Είδαμε έπειτα αφού τα διαβάσαμε πόσα διαφορετικά σημαντικά πράγματα μπορεί να σημαίνει το νερό για τον καθένα από εμάς...Είναι ΠΗΓΗ ΖΩΗΣ και δεν θα μπορούσαμε να υπάρξουμε χωρίς αυτό. Καλύπτει τόσες πολλές ανάγκες μας!
Ύστερα φτιάξαμε μια μεγάααλη σταγόνα και μέσα τις κλείσαμε τις σκέψεις μας, μαζί με μικρές ζωγραφιές για αυτές.
"κολύμπι" "γαλήνη" "ξεδιψώ" "θα'θελα μια βόλτα στη θάλασσα" "βροχούλα" "καθαριότητα" "περιβάλλον" "σύννεφα" "δροσιά" και άλλα πολλά....
"κολύμπι" "γαλήνη" "ξεδιψώ" "θα'θελα μια βόλτα στη θάλασσα" "βροχούλα" "καθαριότητα" "περιβάλλον" "σύννεφα" "δροσιά" και άλλα πολλά....
12410 και 1 τριαντάφυλλα
Μια διαφορετική καλλιτεχνική προσέγγιση. Τα γεγονότα εκείνης της νύχτας (17η Νοεμβρίου) μέσα από τα μάτια μιας γάτας... Μια σύντομη ταινία animation με εξαιρετική σκηνοθεσία.
Ειρήνη
Εξαιτίας του λίγου χρόνου που είχαμε διαβάσαμε μόνο ένα μικρό απόσπασμα από το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου "Ειρήνη" στην τάξη. Διαβάστε το με την ησυχία σας όλο εδώ.
Και..μιας και θα έχετε χρόνο..φτιάξτε από μια μικρή ζωγραφιά με εικόνες από το ποίημα που θα διαλέξετε εσείς και φέρτε τις να στολίσουμε την τάξη.
|
Τ᾿ ὄνειρο τοῦ παιδιοῦ εἶναι ἡ εἰρήνη
Τ᾿ ὄνειρο τῆς μάνας εἶναι ἡ εἰρήνη Τὰ λόγια τῆς ἀγάπης κάτω ἀπ᾿ τὰ δέντρα εἶναι ἡ εἰρήνη.
Ὁ πατέρας ποὺ γυρνάει τ᾿ ἀπόβραδο
μ᾿ ἕνα φαρδὺ χαμόγελο στὰ μάτια μ᾿ ἕνα ζεμπίλι στὰ χέρια του γεμάτο φροῦτα καὶ οἱ σταγόνες τοῦ ἱδρώτα στὸ μέτωπό του εἶναι ὅπως οἱ σταγόνες τοῦ σταμνιοῦ ποὺ παγώνει τὸ νερὸ στὸ παράθυρο, εἶναι ἡ εἰρήνη.
Ὅταν οἱ οὐλὲς ἀπ᾿ τὶς λαβωματιὲς
κλείνουν στὸ πρόσωπο τοῦ κόσμου καὶ μὲς στοὺς λάκκους ποὔσκαψαν οἱ ὀβίδες φυτεύουμε δέντρα καὶ στὶς καρδιὲς ποὔκαψε ἡ πυρκαγιὰ δένει τὰ πρῶτα της μπουμπούκια ἡ ἐλπίδα κι οἱ νεκροὶ μποροῦν νὰ γείρουν στὸν πλευρό τους καὶ νὰ κοιμηθοῦν δίχως παράπονο ξέροντας πὼς δὲν πῆγε τὸ αἷμα τους τοῦ κάκου, εἶναι ἡ εἰρήνη.
Εἰρήνη εἶναι ἡ μυρουδιὰ τοῦ φαγητοῦ τὸ
βράδυ,
τότε ποὺ τὸ σταμάτημα τοῦ αὐτοκινήτου στὸ δρόμο δὲν εἶναι φόβος, τότε ποὺ τὸ χτύπημα στὴν πόρτα σημαίνει φίλος, καὶ τὸ ἄνοιγμα τοῦ παραθύρου κάθε ὥρα σημαίνει οὐρανός, γιορτάζοντας τὰ μάτια μας μὲ τὶς μακρινὲς καμπάνες τῶν χρωμάτων του, εἶναι εἰρήνη.
Εἰρήνη εἶναι ἕνα ποτήρι ζεστὸ γάλα
κι ἕνα βιβλίο μπροστὰ στὸ παιδὶ ποὺ ξυπνάει, τότε ποὺ τὰ στάχυα γέρνουν τό ῾να στ᾿ ἄλλο λέγοντας: τὸ φῶς, τὸ φῶς καὶ ξεχειλάει ἡ στεφάνη τοῦ ὁρίζοντα φῶς, εἶναι ἡ εἰρήνη.
Τότε ποὺ οἱ φυλακὲς ἐπισκευάζονται νὰ
γίνουν βιβλιοθῆκες,
τότε ποὺ ἕνα τραγούδι ἀνεβαίνει ἀπὸ κατώφλι σὲ κατώφλι τὴ νύχτα, τότε ποὺ τ᾿ ἀνοιξιάτικο φεγγάρι βγαίνει ἀπ᾿ τὸ σύγνεφο ὅπως βγαίνει ἀπ᾿ τὸ κουρεῖο τῆς συνοικίας φρεσκοξυρισμένος ὁ ἐργάτης τὸ Σαββατόβραδο, εἶναι ἡ εἰρήνη.
Τότε ποὺ ἡ μέρα ποὺ πέρασε,
δὲν εἶναι μιὰ μέρα ποὺ χάθηκε, μὰ εἶναι ἡ ρίζα ποὺ ἀνεβάζει τὰ φύλλα τῆς χαρᾶς μέσα στὸ βράδυ κι εἶναι μιὰ κερδισμένη μέρα κι ἕνας δίκαιος ὕπνος, ποὺ νιώθεις πάλι ὁ ἥλιος νὰ δένει βιαστικά τα κορδόνια του νὰ κυνηγήσει τὴ λύπη ἀπ᾿ τὶς γωνιὲς τοῦ χρόνου, εἶναι ἡ εἰρήνη.
Εἰρήνη εἶναι οἱ θημωνιὲς τῶν ἀχτίνων
στοὺς κάμπους τοῦ καλοκαιριοῦ
εἶναι τ᾿ ἀλφαβητάρι τῆς καλοσύνης στὰ γόνατα τῆς αὐγῆς. Ὅταν λές: ἀδελφές μου, - ὅταν λέμε: αὔριο θὰ χτίσουμε. ὅταν χτίζουμε καὶ τραγουδᾶμε, εἶναι ἡ εἰρήνη.
Ἡ εἰρήνη εἶναι τὰ σφιγμένα χέρια τῶν
ἀνθρώπων
εἶναι τὸ ζεστὸ ψωμὶ στὸ τραπέζι τοῦ κόσμου εἶναι τὸ χαμόγελο τῆς μάνας Τίποτ᾿ ἄλλο δὲν εἶναι ἡ εἰρήνη. Καὶ τ᾿ ἀλέτρια ποὺ χαράζουν βαθιὲς αὐλακιὲς σ᾿ ὅλη τὴ γῆ, ἕνα ὄνομα μονάχα γράφουν: Εἰρήνη. Τίποτ᾿ ἄλλο. Εἰρήνη.
Πάνω στὶς ράγες τῶν στίχων μου
τὸ τραῖνο ποὺ προχωρεῖ στὸ μέλλον φορτωμένο στάρι καὶ τριαντάφυλλα, εἶναι ἡ εἰρήνη.
Ἀδέρφια,
μὲς στὴν εἰρήνη διάπλατα ἀνασαίνει ὅλος ὁ κόσμος μὲ ὅλα τα ὄνειρά μας Δῶστε τὰ χέρια ἀδέρφια μου, αὐτό ῾ναι ἡ εἰρήνη.  |
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)